Hej dziewczyny :)Na początek chcę Wam
oznajmić, że Wasz blog jest super, i czytam go od początku istnienia
(jeszcze przed kasacją go czytałam:)), ale nigdy nie odważyłam się
napisać komentarz...:]A więc od pewnego czasu podoba mi się chłopak X.
Świetnie się dogadujemy, mamy podobne zainteresowania, styl i charakter
:) Ale jest pewien problem, jest on odemnie starszy o 5 lat...Podobno
wiek nie ma znaczenia, ale jeśli miałabym z nim chodzić, to co bym
powiedziała rodzicom?Ale jest jeszcze jedna sprawa, jestem strasznym
tchórzem, bo kiedy go spotykam uciekam, lub się chowam.. Strasznie się
go wstydzę, ponieważ spotkałam go z 20 razy, ale boje się pogadać z nim w
RL,(dotychczas gadam z nim na gadu-gadu i naszej klasie :P), ponieważ
nie bardzo wiem o czym z nim rozmawiać, a nie chcę wyjść na idiotkę.
Dziewczyny, pomóżnie, proszę! :* Będę bardzo dźwięczna xD ~Kamila

Droga Kamilo!
Twoją odpowiedź na komentarz podzielę na części, ponieważ zawarłaś tu kilka pytań. Tak będzie łatwiej czytać :)
NIEŚMIAŁOŚĆ I INNE SPRAWY, KTÓRE WYSZŁY "W PRANIU" - Wiele
dziewczyn ma problem z niśmiałością w stosunku do chłopców. Ty należysz
do tej grupy, ale nie jest to powód do zmartwień :) Wystarczy się
przemóc. Pomyśl, czy dla Ciebie jest coś głupiego w tym, że podchodzi do
Ciebie chłopak i zaczyna rozmowę? O wiele bardziej dziwnie wygląda, jak
ktoś zauważy, że się przed nim chowasz. Rozumiem, że podejście do
wybranka przy kolegach nie jest najprzyjemniejsze, bo często wtedy
chłopak chce odegrać "fajnego" i spławia dziewczynę, ale kiedy stoi
sam...
Gdy będziesz go widziała, powiedz "Cześć" i szeroko się
uśmiechnij. Jeżeli on nie wie jak wyglądasz (niekoniecznie zamieściłaś w
internecie fotki), to witając się z nim dopowiedz "To ja, <tu
mówisz, jak się nazywasz na tych portalach>!". Jeżeli będzie chciał
nawiązać rozmowę, to nie zwiewaj, tylko cały czas z szerokim uśmiechem
na twarzy, mów spokojnym i przyjaznym tonem. Jeżeli ucieknie, albo
popatrzy na Ciebie krzywym wzrokiem, to po prostu idź dalej i ignoruj
go. Gdybyś zaczęła się narzucać, mógłby Cię wziąć za "upierdliwą
nastolatkę, która się mnie czepnęła i nie daje żyć".
Może być
tak, że ma bardzo niewyrozumiałych znajomych, którzy na każdym kroku mu
dokuczają i X nie ma przez nich życia. Właśnie z tego powodu, kiedy
wejdziesz znów na gadu-gadu, bądź naszą klasę, możesz się go zapytać
"Dlaczego nie chciałeś ze mną rozmawiać? Coś się stało?". Lepiej nie
robić tego na dworze, w chwili kiedy
Cię zingnoruje (może szedł na dodatkowy angielski i był spóźniony, miał
w uszach słuchawki i Ciebie nie słyszał, patrzyli na niego znajomi,
którzy się nad nim znęcają), ponieważ ty mogłabyś mu wtedy narobić
kłopotu. Kiedy w internecie nie zareaguje na Twoje pytanie, daj sobie z
nim spokój. Gdy jednak da odpowiedź, że na przykład nie słyszał, to
następnym razem znów zagadaj do niego, kiedy ponownie go ujrzysz (może
nie od razu następnego dnia, ale za 2-3...).
Niestety,
kiedy zakochuje się w nas ktoś młodszy, zazwyczaj (od razu) patrzymy na
niego jak na wkurzające dziecko. Internet, to co innego niż
rzeczywistość, a ludzie w sieci zachowują się często inaczej. Dlatego
też prawdziwy charakter chłopaka poznasz w realu. Zobaczysz, czy nie
będzie się wstydził przy kolegach, żę zadaje się z młodszą.
Trudno jest mi jednak coś poradzić, bo wszystko zależy od sytuacji.
Musisz wyczuć, co się stało. Może naprawdę ma jakieś powody, dla których
nie może mówić. Życie jest baaaardzo skomplikowane :( Dlatego, aby źle
Ci nie poradzić to Ty musisz go na tyle poznać, by wiedzieć czy się z
Ciebie nie nabija, lub chce w jakiś sposób wykorzystać. Sorry, że tak
odstąpiłam od tematu "nieśmiałość", ale nie chcę, aby później było Ci
przykro. Związki ze starszymi są bardzo zdradzieckie, zwłaszcza w tak
młodym wieku.
POBLEM Z RODZICAMI - Gdy
jednak będziecie parą (czego Ci życzę xD), tak jak wspomniałaś, będzie
problem z rodzicami. Ja bym proponowała powiedzieć im, że mam chłopaka.
Zaprosiłabym go na obiad, aby mama i tata zrozumieli, że to miły i
normalny człowiek. Można oczywiście trochę pokombinować i przynieść
szarlotkę, lub róże dla mamy, aby zmiękły im serca.
Oczywiście nie
musisz się przyznawać ile ma lat, chyba, że spytają. Wtedy możesz
TROSZECZKĘ naciągnąć fakty i ująć mu z rok (4 lata różnicy brzmią mniej
brutalnie). Zawsze, gdyby jednak do rodziców dotarło, że jest to 5 lat,
to masz wyjście z kłamaniem, że pomyliłaś się o jeden rok, bo niedawno
skończył, czy coś tego typu.
Gdy wiesz, że rodzice są
wyrozumiali, to powiedz im prawdę. Najpierw muszą jednak zobaczyć, że X
jest kulturalny, miły i normalny. Wtedy wiek nie będzie robił różnicy :)
O CZYM Z NIM ROZMAWIAĆ, BY NIE WYJŚĆ NA IDIOTKĘ - Często
jak rozmawiamy z chłopakiem, to myślimy: "Czy ja wszystko dobrze
powiedziałam? A jak pomyśli, że jestem głupia?". Postaraj się o tym
zapomnieć. Napisałaś, że macie podobne zainteresowania, więc dużego
problemu nie widzę. Bądź naturalna i spokojna, a wtedy wydasz się warta
zachodu xD
Gdy rozmowy o zainteresowaniach będą już nudne, to w zanadrzu zawsze są
"tradycyjne" tematy, czyli: szkoła, rodzina, życiorys, głupie momenty w
życiu... Kiedy to wszystko obgadacie, to zapewniam, że dalej nie będzie
problemu z rozmowami, bo same będą Wam się nasuwały na język.
W razie jakiś wątpliwości, możesz napisać na email: twix@op.pl
Życzę Ci powodzenia i pozdrawiam
Toffie