Remont pokoju

Kochana Załogo NBS. Chciałabym z góry podziękować za odpowiedź jak i wcześniejsze notki, zwłaszcza dotyczące mody- bardzo się przydadzą. Mam mały problem związany z mieszkaniem. Otóż mam 15 lat (2 gimnazjum) i rok temu przeprowadziłam się na inne osiedle (teraz mieszkanie nie jest wynajęte, a nasze). Świetnie czuję się w nowym miejscu, nie tęsknię za starym osiedlem. Mój problem dotyczy pokoju. Kupiliśmy największe mieszkanie w bloku. Mam pokój z młodszą o 2 lata siostrą. Do tej pory wszystko było okej, jednak chciałam wyremontować pokój. Nie chciałam się tym dzielić z rodziną, wiedziałam jaka będzie reakcja. Jestem pasjonatką mody (amatorką szafiarką), więc styl mam nieco inny niż pozostali, również we wnętrzu chciałabym mieć kawałek siebie. Pokój- szare ściany, meble z poprzedniego mieszkania, nowa lampa i to na tyle. Problem w tym, że na półkach stoją same kucyki, maskotki, niepotrzebne bibeloty siostry. Rozumiem, lubi zwierzęta, ale mogłaby odstąpić kilka półek mi. Najchętniej sama za wszystko zapłacę, byleby mieć swój kawałek, jednak rodzice się nie zgadzają. Chcę mieć swoją przestrzeń! Niemożliwe jest wybudowanie ściany, żebym miała pokój dla siebie. Siostra nie zgadza się na usunięcie zabawek, rodzice na żaden remont, twierdzą, że tak nam starczy do końca życia. Owszem, kiedyś tolerowałam to, nie przejmowałam się tym, ale dorastam, co innego mnie interesuje. Jak przekonać rodziców do remontu? Jak siostrę do porządków? Jeśli coś lubię (jak np. czasopisma Monki) dbam o to (Monki szczelnie chowam w folii, wszystkie razem, równiutko, nie pozwalam gnieść, drzeć etc) jak ich przekonać? Przede wszystkim chciałabym pomalować ściany, wymienić (albo pomalować) meble, dołożyć parę jelenich rogów na ścianę, obraz etc. Proszę o pomoc.  ~szymek vel rudzielec Kochana! Cóż, mieszkanie w cztery osoby na małej powierzchni zdecydowanie opiera się na kompromisach. Cała przestrzeń jest wspólna, choćby dlatego, że ktokolwiek przechodząc obok twojego pokoju, będzie miał trudności z ignorowaniem rogów jelenich na ścianie. W tym ewentualni goście lub inne ważne osobistości, które być może zawitają w Twoje progi. Sądzę, że to może być powodem odmowy Twoich rodziców. Zaproponuj im, aby podzielić pokój "na pół". Zarówno Twoja siostra i ty będziecie miały swój własny kącik. Myślę, że to powinno zadziałaś. Mam na myśli: rodzice powinni się zgodzić. A już oni przekonają twoją siostrę. Wtedy już będziesz miała swój kawałek miejsca do zagospodarowania. A jeśli chodzi o ozdoby, może pomyśl nad czymś mniej trwałym? Mam na myśli fakt, że remont to dość kosztowna sprawa, Twoi rodzice mogą się obawiać, że po chwili "odpodoba ci się" wystrój i będziesz chciała ponownie wszytsko zmieniać. Proponuję wymyślić coś, co nie wymaga przemalowywania ścian, robienia w nich dziur lub innych trwałych zmian. Czy zamiast malować ściany, nie lepiej kupić kilka wielkich plakatów i delikatnie ich przyczepić do ściany? Proponuję, byś pomyślała nad takimi rozwiązaniami, które nie wymagaja trwałych zmian, jak to powiedziałam wyżej. Uściski, Kwaskowa

Nie chcę być dłużej zależna od przyjaciółki.

 mam 15 lat 

prooooosze odpowiedźcie na mój problem! bardzo, bardzo mi na tym zależy! no więc zawsze byłam zależna od przyjaciółki, chociaż ona wcale tego ode mnie nie wymagała. nie wiem czemu ale bez niej np. w szkole czuję się niezaradna i boję się normalnie funkcjonować . ale kiedy ona jest, wszystko jest w porządku. ostatnio przyjaciółka zachorowała i nie chodziła do szkoły przez tydzień, więc ja też wymusiłam na mamie, że nie pójdę. nie było jej, bo wyjechała, to ja też zostałam w domu. koleżanki chcą umówić się ze mną na wypad do miasta czy coś, ale ja nie chcę, bo się boję. z przyjaciółką byłoby mi lepiej. teraz jesteśmy w ostatniej kl. gimnazjum i przyjaciółka sie potem wyprowadza, wiec obie pójdziemy do innych szkół. okropnie sie boje, ze nie poradze sobie bez niej. mam juz mnóstwo opuszczonych godzin w szkole, m. in dlatego ze sama duzo chorowalam + dni, kiedy nie szlam, bo JEJ nie bylo. chce to zmienic, zwalczyć jakoś ale nie umiem. 

prosze was o pomoc! co mam z tym zrobić? nie chcę być dłużej zależna! męczę się przez to i ciężko mi podejmować samodzielnie decyzje! zawsze najważniejsza jest dla mnie przyjaciółka! przez to zniszczyłam wiele fajnych kontaktów z innymi osobami . jestem sama sobie winna. pomooocy! ;( 

~Zależna

Kochana!

 Myślę, co mam Ci poradzić i widzę tylko jedno wyjście. Musisz przestać bać się ludzi i patrzeć na swoją przyjaciółkę. Rozumiem, że bardzo Ci na niej zależy, ale przecież Twoje decyzje nie wpłyną na Wasze kontakty. Niedługo zmiana szkoły, nowi ludzie, nowe otoczenie. Przy wyborze dotyczącym Twojej przyszłości nie możesz sugerować się decyzjami przyjaciółki. Każdy ma swoje życie, swoje zainteresowania i Ty też powinnaś mieć swoje zdanie. Nie zmieniaj planów tylko dlatego, że boisz się, że sobie nie poradzisz. Przecież do niczego Cię to nie doprowadzi.

 Przede wszystkim pomyśl czego konkretnie się boisz. Spisz sobie to wszystko i przemyśl, czy naprawdę masz powód do strachu. Spróbuj znaleźć rozwiązanie na każdy problem. Czasem watro sobie powiedzieć: "hej, czego ja się boję? jestem człowiekiem, każdy ma wady, ale przecież nie może być źle! a co mi się może stać? nic!". Pozytywne myślenie pomaga.:)

 Zapisz sobie wszystkie Twoje pozytywne cechy. W chwilach słabości wracaj do nich i nie zapominaj, że co by się nie działo, zawsze sobie pradzisz.

 Jeśli Twoja przyjaciółka nie może wyjść, jest chora, nie zostawaj w domu. Spotykaj się z koleżankami, przecież dookoła jest naprawdę wielu fajnych ludzi. Tym bardziej, że koleżanki chcą się z Tobą spotykać. Nie lekceważ tego. Nie zamykaj się na jedną osobę, bo czasem właśnie to sprawia, że zaczynamy zamykać się też w sobie.

 To że masz innych znajomych nie znaczy, że musisz zrywać kontakty z przyjaciółką. Nie może być tak, że robisz wszystko to, co ona. Zobacz ile z życia tracisz! Najtrudniejsze są początki. Jeśli już bliżej się zapoznasz z koleżankami z klasy, wcale nie będzie Ci ciężko. Po prostu musisz zobaczyć, że ta dziewczyna nie jest jednyną na świecie.

 Jeśli zawsze będziesz mówiła sobie, że nie dasz rady, nie zrobisz czegoś to tak będzie. Wszystko zależy od nastawienia. Przecież nie dowiesz się, jeżeli nie spróbujesz. Co Ci szkodzi? Możesz jedynie zyskać. Zacznij stawiać siebie na pierwszym miejscu. Rób to, na co masz ochotę. Wszystko zależy od odrobiny odwagi. Nie spisuj rzeczy od razu na straty. Spróbuj myśleć pozytywnie!:)

 W tej sytuacji niewiele mogę Ci poradzić, bo wszystko zależy od Ciebie. Z własnego doświadczenie wiem, że marudzenie nie pomaga. Zaciśnij zęby i idź do tej szkoły, nawet jeśli nie ma Twojej przyjaciółki. Lepiej jest próbować czegoś i ponosić klęskę, niż w ogóle nie próbować. Myślę, że skoro Twoje rówieśniczki chcą się z Tobą spotykać, będzie Ci łatwo i już niedługo przekonasz się, że masz dużo znajomych, tylko nigdy wcześniej tego nie widziałaś.:)

 Życzę Ci powodzenia w pokonaniu własnego lęku! Jestem pewna, że sobie poradzisz.

 Margaret

Prawo

Prawo nie należy do łatwych kierunków.
Maturę trzeba zdać bardzo dobrze, nie tylko ze względu na późniejszy poziom nauczania, ale także z powodu ogromnej liczby chętnych na jedno miejsce.
 
Poza wzorowymi ocenami najlepiej, by przedmioty kierunkowe należały do grupy humanistycznych – chodzi o język ojczysty oraz obcy, historię i wiedzę o społeczeństwie.

Jakie cechy powinna mieć osoba , która w przyszłości chciałaby pójść na studia prawnicze?
-Musi być wytrwała i wytrzymała psychicznie,
-Niezbędna jest wrażliwość, umiejętność obserwacji, takt i wysoka kultura osobista,
-Konieczna jest także obowiązkowość i uczciwość.
Myślenie: „Zrobię aplikację i zacznę zarabiać mnóstwo pieniędzy” jest krótkowzroczne, bo tak jak we wszystkich innych zawodach najwięcej zarabiają wybitni specjaliści, sukces osiągają najbardziej przebojowi, a zarazem najbardziej rzetelni.

Co po gimnazjum?
Masz do wyboru 3 możliwości:
a) liceum ogólnokształcące o profilu humanistycznym
b)liceum ogólnokształcące o profilu społecznym(prawnym)
c)liceum profilowane o profilu administracyjnym.

Czego warto się uczyć?
Wszystkiego ;)
Najwięcej uwagi poświęć jednak językom obcym, językowi polskiemu, wiedzy o społeczeństwie i historii.

Co nieco o studiach:
Program studiów i obowiązujące studentów zaliczenia oraz egzaminy na studiach stacjonarnych i niestacjonarnych są jednakowe.
Studia trwają pięć lat i obejmują zarówno dyscypliny ogólne (tj. logika, wstęp do prawoznawstwa, filozofia, socjologia), dyscypliny historyczne (prawo rzymskie, historia państwa i prawa, historia doktryn polityczno-prawnych), a także dyscypliny związane z poszczególnymi dziedzinami prawa (prawo i postępowanie administracyjne, cywilne, karne, prawo handlowe, finansowe, międzynarodowe itp.).
Każdemu z przedmiotów, a także każdemu z rodzajów prowadzonych zajęć, przypisana została określona liczba punktów.
Student w okresie studiów musi uzyskać co najmniej 300 punktów.
Do zaliczenia każdego roku studiów koniecznym jest uzyskanie 60 punktów.
Program ECTS zakłada od III roku studiów możliwość swobodnego kształtowania programu studiów przez studenta.
Dopuszcza on dokonywanie przez niego wyboru zajęć, w których chce on uczestniczyć, a także egzaminów, które chce zdawać w ramach poszczególnych lat studiów.
Tym samym pozwala studentowi na pogłębianie wiedzy w ramach wybranej przez niego specjalizacji.
W ramach pięciu lat studiów student obowiązany jest do 13 egzaminów obowiązkowych z przedmiotów obowiązkowych: Logicznych podstaw prawoznawstwa, Wstępu do prawoznawstwa, Historii państwa i prawa Polski, Historii powszechnej państwa i prawa, Prawa rzymskiego, Prawa cywilnego cz. I i II, Prawa karnego, Prawa konstytucyjnego, Prawa międzynarodowego publicznego, Prawa administracyjnego, Prawa Unii Europejskiej, Filozofii prawa.
Przedmioty kursowe (nieobowiązkowe):
Student od III roku studiów ma możliwość swobodnego kształtowania swojego programu studiów poprzez wybór przedmiotów kursowych (nieobowiązkowych).
Oferta w tym zakresie obejmuje m.in.: Socjologię prawa, Historię doktryn polityczno- prawnych, Prawo publiczne gospodarcze, Prawo rolne, Prawo pracy, Ubezpieczenia społeczne, Prawo finansowe, Prawo handlowe, Prawo międzynarodowe prywatne, Postępowanie karne, Postępowanie administracyjne, Postępowanie cywilne, Naukę o administracji publicznej.

Zasady kwalifikacji dla kandydatów z nową maturą:
W postępowaniu kwalifikacyjnym brane są pod uwagę wyniki egzaminów maturalnych z następujących przedmiotów:
- historia – poziom podstawowy albo rozszerzony
 -wiedza o społeczeństwie (WOS) – poziom podstawowy albo rozszerzony
 -język obcy – poziom podstawowy albo rozszerzony
Wynik końcowy z postępowania kwalifikacyjnego stanowi sumę punktów z poszczególnych przedmiotów, uzyskanych zgodnie z powyższymi zasadami.
Łącznie w ramach postępowania kwalifikacyjnego będzie można otrzymać maksymalnie 525 punktów:
210 punktów z historii
210 punktów z WOS
105 punktów z języka obcego.

Zasady kwalifikacji dla kandydatów Maturą Międzynarodową:
W postępowaniu kwalifikacyjnym brane są pod uwagę wyniki egzaminów maturalnych z następujących przedmiotów:
- historia – poziom niższy (SL) albo wyższy (HL)
 -jeden język obcy spośród następujących: angielski, francuski, niemiecki, rosyjski, włoski, hiszpański – poziom niższy (SL) albo wyższy (HL)
-matematyka lub jeden z przedmiotów wybranych przez kandydata z grupy przedmiotów społecznych (Individuals and Societies) – poziom niższy (SL) lub wyższy (HL)
Na podstawie wyników uzyskanych w postępowaniu kwalifikacyjnym przez wszystkich kandydatów tworzy się jedną listę według malejącej kolejności uzyskanej liczby punktów.
Lista ta określa kolejność przyjmowania na studia kandydatów w ramach limitu miejsc.
Łącznie w ramach postępowania kwalifikacyjnego można otrzymać maksymalnie 525 punktów.
Ulgi w postępowaniu kwalifikacyjnym:
Maksymalną liczbę punktów możliwych do zdobycia w postępowaniu kwalifikacyjnym uzyskują:
-LAUREACI olimpiady przedmiotowej szczebla centralnego:
 a)Olimpiady Historycznej,
 b)Olimpiady Wiedzy o Polsce i Świecie Współczesnym;
-LAUREACI, którzy zajęli jedno z trzech pierwszych miejsc w:
a)Olimpiadzie Wiedzy o Prawach Człowieka „Demokracja – Prawa Człowieka – Rządy Prawa”
b)Ogólnopolskim Konkursie „Parlamentaryzm w Polsce”;
-LAUREACI:
a)polskich eliminacji Konkursu Prac Młodych Naukowców Unii Europejskiej.
Trzeba pamiętać, że studia prawnicze są bardzo ciężkimi, studiami.
Już sam proces rekrutacyjny jest bardzo trudny, a co dopiero nauka.

Zanim zdecydujecie się na taki rodzaj studiów zastanówcie się czy sprostacie…
Czy jesteście obowiązkowi?
Czy systematycznie się uczycie?
Czy jesteście wytrwali?
Jeśli na którekolwiek z pytań odpowiedzieliście „Nie.”- ten kierunek nie jest dla Was.

Pozdrawiam,

Ina

Psychologia

Sprawdź, czy psychologia to studia dla Ciebie!

Myślisz o psychologii, zastanawiając się nad kierunkiem studiów?
Oto kilka pytań, które mogą pomóc Ci w podjęciu decyzji.
Na każde z nich odpowiedz: TAK lub NIE.
Nie zastanawiaj się zbyt długo.
Ważna jest pierwsza odpowiedź, jaka Ci się nasuwa.
Czy łatwo nawiązujesz kontakty z ludźmi?
Czy umiesz cierpliwie słuchać?
Czy rozumiesz różne przeżycia i zachowania innych ludzi?
Czy jesteś dociekliwy, nie zadowalasz się pierwszym rozwiązaniem?
Czy lubisz obserwować ludzi?
Czy rozumiesz własne uczucia i przeżycia wewnętrzne?
Czy lubisz pracować z ludźmi?
Czy jesteś odporny na trudne sytuacje, krytykę, niepowodzenia?
Czy masz łatwość wypowiadania się i prowadzenia rozmowy?
Czy lubisz siebie?
Czy jesteś wyrozumiały wobec osób zachowujących się inaczej niż ty?
Czy masz przyjaciół?
Czy chętnie czytasz książki i poradniki psychologiczne?
Czy lubisz się uczyć?
Czy dostrzegasz odmienność zachowań ludzi i aprobujesz to?
Czy szukasz różnych możliwych przyczyn czyichś zachowań?
Czy będąc przekonany o racji, gotowy jesteś wysłuchać argumentów drugiej strony?
Czy potrafisz bronić swojego zdania, nawet gdy inni mają odmienną opinię?
Czy wiesz, gdzie może pracować psycholog i czym się zajmuje?
Czy chcesz pomagać osobom niepełnosprawnym, chorym psychicznie, uzależnionym, przeżywającym trudności?

Im więcej wybierzesz odpowiedzi TAK – tym bardziej sugerują one, że wybór psychologii zgodny jest z Twoimi zainteresowaniami, upodobaniami i umiejętnościami.

CECHY PSYCHOLOGA :
-łagodność, współpraca
-Sumienność, drobiazgowość
-Zrównoważenie, spokój, opanowanie
-estetyczność, wyobraźnia
-Empatia
-Komunikatywny

SPECJALIZACJE:
Uczelnie psychologiczne w całej Polsce przygotowują do zawodu psychologa w zakresie wielu specjalizacji.
Wciąż powstają nowe kierunki związane z rozwojem różnych dziedzin.
Kandydaci do zawodu psychologa mogą zdobyć wykształcenie m.in. w następujących specjalnościach:
-Psychologia ogólna: podstawowe elementy życia codziennego, psychicznego; psychologia fizjologiczna, biologiczne mechanizmy.

-Psychologia rozwojowa: bada czynniki, etapy i prawidłowości rozwoju psychicznego od niemowlęctwa do starości.

-Psychologia osobowości: zajmuje się strukturami psychicznymi człowieka, które tworzą się w trakcie rozwoju pod wpływem działania środowiska , sposób myślenia, motywację, postrzeganie siebie i środowiska, charakter, temperament.

-Psychologia kliniczna: zajmuje się psychicznym zachowaniem człowieka w aspekcie zaburzeń: psychoza, depresja itp.

-Psychologia społeczna: zajmuje się wpływem, jaki wywierają ludzie na poglądy i zachowania innych ludzi.

-Psychologia pracy: analizuje przebieg działalności zawodowej człowieka, jego relacji do innych pracowników, środków produkcji.

-Psychologia religii: bada zjawiska psychiczne występujące w życiu religijnym człowieka.

-Psychologia sądowa: zajmuje się procesami psychicznymi osób odosobnionych, podczas rozpraw sądowych, stara się wyjaśnić mechanizmy powstawania czynów karalnych.

-Psychologia diagnostyczna: zajmuje się diagnozowaniem dla potrzeb psychoterapii.
Oprócz tych działów psychologicznych istnieją parapsychologia: telepatia, telekineza, hipnoza; psychologia sportu, psych. , marketingu, lotnictwa, fizjoterapii, ekonomii, doradztwa zawodowego, itd.

Jakie przedmioty czekają Cię na studiach?
a) Zajęcia obligatoryjne:
Wstęp do psychologii
Biologiczne mechanizmy zachowania
Metodologia badań psychologicznych
Podstawowe umiejętności psychologiczne
Psychologia uczenia się i pamięci
Procesy poznawcze
Podstawy statystyki
Psychologia rozwoju człowieka
Psychologia eksperymentalna
Psychologia różnic indywidualnych
Psychologia emocji i motywacji
Historia filozofii

b) Zajęcia fakultatywne(są to zajęcia, które sam wybierasz zgodnie ze swoimi zainteresowaniami) :
-psychologia kliniczna
-psychologia poznawcza
-psychologia biologiczna i różnice indywidualne
-psychologia wychowawcza i rozwojowa
-psychologia społeczna
-psychologia osobowości, emocji i motywacji
-metodologia i statystyka
-zajęcia interdyscyplinarne

c) Zajęcia ogólnouniwersyteckie:
Są to zajęcia, które odbywają się poza Wydziałem i służą rozwojowi własnych zainteresowań.
d) Zajęcia specjalizacyjne

Od czwartego roku studiów realizujesz zajęcia z psychologii stosowanej.
Specjalizacji jest aż 13.
Możesz uczęszczać na zajęcia należące tylko do jednej, konkretnej specjalizacji.
Specjalizacja przygotowuje studentów do pracy z dziećmi z zaburzeniami rozwoju i ich rodzinami. -Psychologia organizacji i pracy
Specjalizacja psychologii organizacji i pracy ma zapoznać studentów z wiedzą na temat związków organizacji z jej otoczeniem i funkcjami, jakie odgrywają organizacje w naszym życiu, problemami związanymi z zarządzaniem ludźmi, rozwiązywaniem konfliktów i podejmowaniem decyzji w organizacjach.
-Psychologia sądowa
-Psychologia wychowawcza stosowana
Celem specjalizacji jest dostarczenie studentom wiedzy oraz umiejętności niezbędnych do podjęcia roli psychologa wychowawczego w szkołach, przedszkolach i poradniach.
-Psychologia zdrowia
W zakres specjalizacji wchodzi psychologiczna problematyka powstawania i rozwoju chorób somatycznych, psychologiczne konsekwencje wystąpienia choroby i jej leczenia (w tym m.in. specyficzne problemy pacjentów po zawałach serca, pacjentów onkologicznych), problemy rehabilitacji, profilaktyki i promocji zdrowia.
Psychometria stosowana
Celem specjalizacji jest wyposażenie studentów w wiedzę o zasadach i procedurach konstruowania oryginalnych, adaptowania zagranicznych i stosowania już istniejących narzędzi diagnostycznych wykorzystywanych w badaniach psychologicznych.
-Psychoterapia
Celem specjalizacji „Psychoterapia” jest zapoznanie studentów z prawidłowościami dotyczącymi zaburzeń emocjonalnych i oddziaływania psychoterapii.
-Wspieranie rozwoju osobowości
Celem specjalizacji jest wstępne przygotowanie studentów do pracy w charakterze trenerów grupowych.
-Terapia rodzin i małżeństw
Celem specjalizacji jest dostarczenie wiedzy na temat zaburzeń w bliskich związkach oraz umiejętności niezbędnych do udzielania konsultacji rodzinnych. Specjalizacja uczy rozumienia relacji w rodzinach.
-Psychologia ekonomiczna
Psychologia ekonomiczna to stosunkowo młoda dziedzina, zajmująca się badaniem interakcji zachodzących między człowiekiem a systemem ekonomicznym.
-Psychologia środowiskowa
Celem specjalizacji jest dostarczenie studentom interdyscyplinarnej wiedzy na temat związków między człowiekiem i szeroko rozumianym środowiskiem fizycznym: środowiskiem naturalnym (przyroda, zasoby naturalne, warunki geograficzne) oraz środowiskiem stworzonym przez człowieka (architektura, przestrzeń urbanistyczna miasta, wnętrza mieszkalne i obiekty użyteczności publicznej)
-Psychologia rehabilitacyjna dzieci i młodzieży
Specjalizacja przeznaczona jest dla studentów zainteresowanych problematyką dzieci i młodzieży z niepełnosprawnością ruchową, intelektualną i sensoryczną.

Rzecz najważniejsza- studia trwają 5 lat.

Co po gimnazjum?
Najlepiej wybrać się do liceum ogólnokształcącego o profilu humanistycznym lub z elementami psychologii.
Jednakże ukończenie profilów ścisłych nie wyklucza możliwości zostania psychologiem.
 

Jakie przedmioty na maturze?
-Język polski
-Język obcy nowożytny (wybrany przez kandydata spośród wszystkich możliwych do zdawania na maturze, zdawany w części obowiązkowej lub nieobowiązkowej)
Trzeci przedmiot, wybrany przez kandydata spośród następujących: matematyka, biologia, historia, wiedza o społeczeństwie, geografia, chemia, fizyka.

Pozdrowienia dla przyszłych psychologów,
Ina

Dietetyk

Definicja
Dietetyk(fr. diététique, łac. diaetetica, gr. d~aita) to specjalista interdyscyplinarny, skupiający się na badaniu produktów żywnościowych,planowaniu, nadzorowaniu i stosowaniu na podstawach naukowych żywienia indywidualnego i zbiorowego dla wszystkich grup ludności. Dietetyk zajmuje się prawidłowym i racjonalnym odżywianiem, zwłaszcza w czasie choroby i w specjalnych stanach organizmu ludzkiego. Jego wiedza obejmuje zarówno pochodzenie żywności, jak i proces przygotowania potraw, a także problematykę jej dostosowania do potrzeb organizmu w zależności od jego stanu i wieku.

Predyspozycje
Jako osoba pracująca z pacjentami, dietetyk musi być otwarty na ich potrzeby, cierpliwy i wyrozumiały. Powinien mieć umiejętność empatii, a także pasję studiowania nowości i uzupełniania wiedzy, znajomość języków obcych. Dietetyk musi również umieć współpracować z lekarzem,psychologiem czy rehabilitantem.
Jego zadaniem jest wspomóc proces leczenia odpowiednim doborem diety lub poprawić samopoczucie pacjenta poprzez odżywianie, dlatego musi doskonale znać nie tylko anatomię i fizjologię człowieka, ale też skutki działania produktów żywnościowych.

Jak zostać dietetykiem?
Przyszły dietetyk powinien ukończyć studia o odpowiedniej specjalności, choć może zaczynać także od technikum lub studium policealnego z tego zakresu. Jednak przyszłe zadania na rynku pracy będą wymagać od niego szerokiej wiedzy interdyscyplinarnej.
Dietetykę studiuje się na akademiach rolniczych lub od niedawna na akademiach medycznych.Kandydaci mają przed sobą wstępny egzamin testowy (biologia, chemia)połączony z konkursem świadectw dojrzałości.
Studia dietetyczne składają się z dwóch etapów: stopnia licencjackiego oraz stopnia magisterskiego. Te pierwsze zaczynają się niezbyt intensywną nauką na I roku (3 egzaminy), na którym studenci zapoznają się z dietetyką. Uczą się wówczas podstaw fizjologii człowieka połączonej z anatomią,biochemii, chemii ogólnej z elementami chemii fizycznej oraz mikrobiologii i wirusologii wraz z biologią, genetyką i parazytologią.
Te biologiczno-chemiczne dziedziny to baza, na której studenci zbudują swoją wiedzę o żywności i żywieniu. Muszą więc najpierw poznać technologię wraz z towaroznawstwem żywności oraz podstawy żywienia człowieka. Ten ostatni przedmiot obejmuje też zajęcia praktyczne w pracowni i polega na nauce sporządzania posiłków.

Gdzie do pracy?
Ponieważ dietetyk nie jest technologiem żywności ani lekarzem, a łączy oba zawody w jednej profesji, może pracować w różnych miejscach: zarówno w ośrodkach zdrowia czy szpitalnictwie, jak i w klasycznej gastronomii.
Dietetyk dzięki odpowiednim produktom i technologiom sporządzania potraw wspomaga zarówno hospitalizowanych chorych w powrocie do zdrowia, jaki stwarza im szansę zachowania dobrego stanu zdrowia. Zapobieganie chorobom powstającym na tle wadliwego żywienia to z kolei zadanie dla dietetyka w otwartej służbie zdrowia. Natomiast w gastronomii dietetyk dba o zdrowie i bezpieczeństwo klientów.
Dietetyk może także zrobić karierę w poradniach chorób metabolicznych – jednostkach otwartych. Przed dietetykiem stoi także kariera naukowa, która może zacząć się od doktoratu z zakresu nauk medycznych (np. w zakresie biologii medycznej).

Zarobki
Dietetycy na początku kariery mogą liczyć na niezbyt wielkie zarobki. Praca w instytucie badawczym czy w państwowych służbach sanitarnych to z reguły zarobki rzędu 1200 zł miesięcznie. W firmie, czyli głównie w gastronomii mogą liczyć na co najmniej 2 tys. zł w początkowym okresie pracy. Potem przychodzi czas na awans i zwiększenie zarobków do poziomu nie wyższego niż 4-5 tys. zł.

Pozdrawiam przyszłych dietetyków, Anitt.

Grafik komputerowy

Charakterystyka zawodu Praca grafika komputerowego polega na przygotowywaniu i opracowywaniu różnego rodzaju projektów graficznych o charakterze informacyjnym i reklamowym. Owocem jego pracy są np.plakat, billboard, ulotka,etykieta, reklama, folder, książka itp.
Grafik komputerowy pracuje w agencjach reklamowych, studiach grafiki komputerowej, wydawnictwach, zakładach usług poligraficznych,drukarniach oraz innych firmach zajmujących się przygotowywaniem publikacji do druku i tworzeniem materiałów reklamowych. Grafik komputerowy zatrudniony przy składzie odpowiada za szatę graficzną gazety, czasopisma czy innego wydawnictwa. Obecnie bardzo szybko rozwija się grafika stron internetowych.
Zawód grafika komputerowego zaliczany jest do sektora usługowego, co oznacza,że realizuje zadania według wskazówek i wytycznych przekazanych mu przez klienta. Zakres czynności i zadania, za które odpowiada grafik zależą od wielkości firmy, w której pracuje. Zazwyczaj im większa firma tym większa specjalizacja zadań grafika. W małych wydawnictwach wymaga się często, by grafik uczestniczył w realizacji całego projektu od omówienia zlecenia z klientem aż po przekazanie produktu.
Podstawowym narzędziem pracy grafika jest komputer z specjalistycznym oprogramowaniem takim jak np. Corel Draw, Corel PhotoPaint czy AdobePhotoshop. Ponadto korzysta on z innych urządzeń biurowych.

Skąd się biorą graficy?
W tym zawodzie nie ma żadnych reguł. Są tacy, którzy mają skończoną tylko szkołę średnią i świetnie sobie radzą. Ale czasy się zmieniają i dzisiaj coraz wyżej cenione jest wykształcenie branżowe. Stanowi ono atut przy zatrudnianiu,choć nie zawsze jest gwarancją umiejętności. To jednak bardzo łatwo wykryć podczas pierwszych tygodni pracy. Każdy”nowy” podlega weryfikacji. Oceniane jest jego wyczucie estetyczne,zdolności manualne,dokładność, cierpliwość, wyobraźnia, a także otwartość na współpracę,zapał, chęć podnoszenia kwalifikacji. Dla pracodawcy ideałem byłaby mieszanka artysty po szkołach plastycznych i komputerowca, czyli kogoś,kto stworzy dobry pod względem estetycznym projekt i przełoży tę wizję na postać elektroniczną.

Podziały wśród grafików
Wśród grafików można wyróżnić KREATYWNYCH, zajmujących się projektowaniem oraz OPERATORÓW DTP, odpowiedzialnych za skład komputerowy i opracowanie techniczne. W pracy tych pierwszych najistotniejszy jest pomysł. Graficy odpowiedzialni za skład działają bardziej mechanicznie, stosując się do ustalonych norm. Tu najważniejsza jest precyzja.
Większość z nich to ludzie młodzi. Średnia wieku: 22-25 lat. Nie spotyka się sędziwych grafików komputerowych, bo same komputery dopiero od niedawna są na tyle „silne”, że można je z powodzeniem wykorzystywać do tworzenia grafiki.

Zarobki w branży
Są zróżnicowane. Najwięcej zarobi grafik w agencji reklamowej lub w poczytnym czasopiśmie o nakładzie ogólnokrajowym. Najmniej – operator DTP, pracujący dla drukarni. Minimalna stawka dla początkującego grafika to 1000 – 1500 złotych netto. Dobry grafik zarobi trzy, cztery razy tyle, najlepsi nawet 8000 złotych.
Pozdrawiam i życzę sukcesów przyszłym grafikom,
Anitt.