Narobił mi nadziei.

rok temu moja koleżanka podała mój nr gg takiemu chłopakowi. On do mnie napisał... Szczerze mówiąc dobrze się dogadywaliśmy, nawet zaprzyjaźniliśmy. W tedy byłam w 6 klasie jak zaczęłam z nim pisać. Później niewiele przed końcem roku szkolnego spotkałam się z nim (całkiem przypadkowo) było super. Jeździliśmy na rowerach (oczywiście nie sami... towarzyszyło nam dwóch, czy też trzech chłopców, i dwie dziewczyny). Później z moją inną koleżanką umówiliśmy się z nimi i również jeździliśmy na rowerach. Niestety od września 2007 roku (czyli od rozpoczęcia szkoły <I klasa Gimnazjum>) on się całkowicie zmienił. Nie piszemy ze sobą na GG... Nie gadamy w szkole (on nie chodzi ze mną do klasy... ale "cześć mógłby powiedzieć po tym wszystkim.. zwierzeniach itp.). Wiele razy próbowałam z nim rozmawiać na ten temat, ale on po prostu olewał to. Nie wspomniałam, że jak pierwszy raz zobaczyłam jego zdjęcie to po prostu coś poczułam. Gdy spotkaliśmy się na rowerach i oficjalnie się zapoznaliśmy poczułam dosłownie motylki w brzuchu. Ale cóż... Nadal mi się podoba, ale próbuję sobie go wybić z głowy, ale nie wychodzi mi! Proszę pomóżcie! Aha... nie jestem zbyt ładna... Jestem przy kości, nosze okulary... jestem brzydka.. chociaż lubiana. Ale wiem, że ja mu się nie podobam. Wiele razy przez niego płakałam. Pomóżcie!!~Ell.

Droga Ell.
Powiem to po raz setny ...
Taki wiek. Chłopcy mają swoje zainteresowania.
Są tacy, którzy zbierają znaczki, są tacy, którzy uwielbiają motoryzację i są tacy, którzy kolekcjonują dziewczyny ...
Może Twój luby woli pograć w piłkę lub popykać na konsoli z kumplami niż wdawać się w jakieś związki ?
Jest młody i na pewno nie w głowie mu dziewczyny ;)
Acha, noszenie okularów jest bardzo seksowne, jeśli je się dobrze dobierze ;)
Pozdrawiam,

Rebell < 33

Skutki wypadku w dzieciństwie?

Kiedyś bawiłam się w "gańca" z koleżankami, zahaczyłam o róg i uderzyłam głową o beton (na szczęście nic mi nie było, jedynie starłam sobie trochę skóry z dłoni). Rodzicie byli przy tym wydarzeniu, ale jedynie okrzyczeli mnie, że nie uważam. Może i wtedy nic mi nie było, ale wydaje mi się, że teraz po woli zaczyna to się ujawniać... Mam dziwną pamięć (pamiętam co robiłam w wieku pięciu lat, a nie potrafię sobie przypomnieć co przerabialiśmy w piątek na historii) i wydaje mi się, że mam dysortografię (a nigdy jej nie miałam). Z tą dysortografią to jest tak: np. wiem, że kura pisze się przez 'u', ale zdarza mi się napisać przez 'ó' (oczywiście zaraz zauważam ten błąd i go poprawiam). Zdarza się też, że przeinaczam literki, np. słowo 'pogrzeb' piszę 'bokrzep' (tu też zaraz zauważam błąd, ale nie rozumiem dlaczego tak piszę). Czy to może być wina mojego 'wypadku', czy może nie?

~Nastka

  

Kochana Nastko!

Bardzo zaniepokoiło mnie to, co napisałaś. Najbardziej jednak zdziwiła mnie, z całym szacunkiem, nieodpowiedzialność Twoich rodziców! 

Przy urazach głowy czy nawet jej mocniejszych stłuczeniach, należy się niezwłocznie udać do lekarza, aby ten zbadał czy nie doszło do wstrząśnienia mózgu, który jak wiemy kontroluje cały nasz organizm. No, ale stało się i się nie odstanie... Teraz to Ty musisz zacząć działać. 

Jeśli chodzi o pamięć to jest ona niezgłębiona i pełna zagadek, dlatego też nie przejmuj się, że niekiedy nie możesz sobie przypomnieć danej lekcji czy jakiegoś banału- każdy tak ma! 

Polecam ćwiczenia pamięciowe, a karteczki sklerotki też nie zaszkodzą w przypadku jakiegoś spotkania czy obowiązku napisania wypracowania. Jeśli jednak w Twoim przypadku jest to poważniejsze- nie przypominasz sobie danego fragmentu dnia nawet po jakimś czasie, czy zapominasz wiele rzeczy m.in. związanych z niepokojąca Cię 'czasową dysortografią'; wówczas jedynym wyjściem, które ja widzę to wizyta u lekarza pierwszego kontaktu. Przedstaw mu dokładnie co się wydarzyło i dzieje obecnie. Ten zbada Cię, a w razie wątpliwości skieruje na tomografię czy do lekarza neurologa. Jeśli, a mam taką nadzieję, okaże się, że nic Ci nie dolega; lekarz być może skieruje Cie do wyspecjalizowanej osoby- psychologa czy pedagoga w poradni, aby ten przyjrzał się Twoim problemom z ortografią. 

Mam nadzieję, że sprawa rozwiąże się szybko, a Ty nie będziesz mieć żadnych kłopotów.

Trzymam kciuki i pozdrawiam.

BallerinaGirl. 

BallerinaGirl (21:50)

Jestem zbyt nieśmiała.

Hej NBS!!! Może od razu zacznę opisywać mój problem... No to tak; z natury jestem dziewczyną nieśmiałą:(To właśnie urtrudnia mi zdobywanie chłopaków. Moja przyjaciółka jestśmiała... Nawet bardzo;/ Ostatnio zaczął podobać mi się taki Tomek, noi mi tylko zostały do niego spojrzenia i uśmiechy, a mojej przyjaciółceasi on też sie spodobał no i jak to ona od razu do niego podeszłazaczęła gadać, śmiać się, żartować... No i chyba oni się bliżej poznalino i może coś z tego będzie... Zawsze Asia mi odbiera chłopaków... COmam zrobić żeby być bardzij śmałą??? Proszę o radę!!! A tak apropoextra bloog:):D Pozdrawiam~Marta, 15lat

Kochana Marto ;)
Nieśmiałość jest bardzo rozległym tematem.
Są różne rodzaje ` nieśmiałości`.  Niektórzy boją się rozmawiać z ludźmi, niektórzy boją się chodzić do sklepów, niektórzy boją się pokazywać ludziom, a niektórzy boją się zagadać do chłopaka ;) Do tej ostatniej grupy najczęściej zalicza się młodzież, dziewczyny w wieku od 12 - 21 roku życia są największymi przykładami nieśmiałości w dzisiejszych czasach.
Nieśmiałość może być wrodzona, lub nabyta. Czyli mogłaś odziedziczyć ją w genach po rodzicach, dziadkach, lub przez otoczenie czujesz się wstydliwie w różnych okolicznościach. Jeśli to pierwsze, to nie bardzo możesz coś z tym zrobić...
A jeśli drugie?
Zastanówmy się jakie są tego przyczyny...
Może nie w pełni akceptujesz swój wygląd?
Może wydaje Ci się, że jesteś nudna i beznadziejna?
A może to właśnie przez Twoją koleżankę czujesz się taka... Postawiona w cieniu ?
Zastanów się nad tym.
Jak walczyć z nieśmiałością ?
Chciałabym to wiedzieć, bo sama się z nią borykam.
Wydaje mi się, że powinnaś małymi krokami dążyć do zdobycia odwagi.
Musisz być pewna siebie.
Podejdź do chłopaka, który Ci się podoba i zapytaj o jakąś rzecz...
Najlepiej dowiedz się jakie są jego zainteresowania.
I o tym z nim pogadaj.

3 mam kciuki ;)

Rebell.

Notorycznie mnie zdradza!

otóż mam taki problem. Mój chłopak ciągle, ale to ciągle wypisuje z jakimiś laskami na epulsie. Kiedy sie go spytałam co to za dziewczyny powiedział że to tylko "napalone adoratorki"....uwierzyłam. Następnego dnia zorientowałam sie jakie ma hasło, od razu przeszłam do wiadomości. Było tam setki, SETKI nieskasowanych wiadomości z poprzedniego i wczorajszego dnia, w każdej były tam takie słowa jak " kotQ, kochanie, kiedy sie spotkamy, ok to jutro w kinie ok?, już tęsknie, a czemuż by nie dzisiaj?, kochasz mnie, ja ciebie też ". Co najgorsze każda z takich wiadomości była od innych dziewczyn, wszystkie mieszkają w mojej okolicy. Kiedy dziś wchodziłam na epulsa zauważyłam że mój Marcin ma w prezentacji zdjęcie jakiejś dziewczyny, podpisane jako " mój skarbeczek ", chciałam wejść na jego konto ale zmienił hasło . Nie wiem co o tym myśleć bo przysięgał mi że będzie mi wierny, ale też napisał że "prawie każdą zdradzał, ale mnie nigdy nie zdradzi", wymagał żebym była idealna a sam mnie zdradza .Proszę pomóżcie mi! jak naprawić nasz związek, albo co zrobić żebym jak najmniej cierpiała. Pomóżcie błagam!!! ~Niki 15

Droga Niki ...

Sama podkreśliłaś to nie raz, on Cię zdradza. Jesteś w stanie mu to wybaczyć ?
A nawet jeśli już wybaczysz, czy możesz mieć pewność, że to się nie będzie powtarzać ?
Nie. Kochana, nie warto. Jesteś jedną z wielu.
Wątpię, że taki układ Ci odpowiada ... Ty przejmujesz się tym co on wyprawia. Natomiast on ? Cieszy się, bo gra na kilka frontów i w ogóle mu się za to nie obrywa. Założę się, że te inne dziewczyny też nie mają pojęcia o Twoim istnieniu. Oświeć je i zostanie sam. Bo tylko na to zasługuje.
Odwagi życzę i szczęścia ;)

Rebell < 33

Zmienna: jak zagadać?

W sumie mój problem polega na tym, że jeśli podoba mi się jakiś chłopak i już dochodzi pomiędzy nami do jakiegokolwiek kontaktu i chłopak się angażuje to mi przestaje zależeć: tłumaczę sobie, że jestem jeszcze młoda i właściwie po co mi to wszystko? No, a jak już potem dochodzi do tego, że chłopak daje sobie spokój to nagle mi zależy, tylko wtedy jest już za późno niestety ;/Do tego dochodzi jeszcze to, że nie wiem na jakie tematy mogę rozmawiać na początku z chłopakiem. Zwłaszcza jak jest starszy, bo wtedy boję się, że potraktuje mnie jakoś głupio. Zamiast mieć pomysł na rozmowę, mam w głowie całkowitą pustkę. Najgorzej jest jeszcze poznać się z kimś, o kim nie wiesz zbyt wiele, nie wiesz o co pytać, a chłopak odpowiada ci tak, że nie wiesz jak dalej prowadzić rozmowę.~merry

Droga Merry!
Chciałabym Ci zadać pytanie: Na co jesteś za młoda? Na miłość? Może w tym wypadku masz rację, na miłość być może tak. Ale chodzenie ze sobą nie zawsze jest prawdziwą miłością. Nie będziesz z kimś przecież na zawsze. Zawsze jak będziesz miała wątpliwości powtarzaj sobie, że niczego tak na prawdę nie możesz stracić. A do zyskania jest sporo:)

O czym zagadać?:

 

- Nie wiesz czy jest pani od polskiego?
- Za ile będzie dzwonek?
- Nie znalazłeś może przywieszki do łańcuszka? (Nawet jeśli potem o tym wspomni możesz powiedzieć, że już ją znalazłaś)
- Która godzina?


Popularna jest także gra "100 pytań do...". Polega ona na tym, że zadajesz chłopakowi jakieś pytanko (Lubisz dżem malinowy? xD), a on musi koniecznie na nie odpowiedzieć. Potem role się odwracają, on pyta się o coś Ciebie itd.

Wiele dziewczyn niezbyt chętnie podejmuje rozmowę z chłopakiem starszym. Sądzą, podobnie jak ty, że potraktuje je dziecinnie, jak bachora. Jednak jest mnóstwo par, które nie są w tym samym wieku. Czasem nawet chłopcy wolą młodsze dziewczyny (mają nad nimi taką przewagę:))
Bardzo znaną parą wśród nastolatków jest Zac Efron i Vanessa Hudgens. Zac jest o rok starszy!
Pozdrawiam, Em-94

Nie chcę z nim chodzić! Jak odmówić?

Dziewczyny! Proszę o radę! Chodzi o to, że poszłam kiedyś na festyn do szkoły koleżanki i tam poznałam pewnego chłopaka. Codziennie rozmawiamy ze sobą na GG i raz na jakiś czas spotykamy się na mieście. Dla mnie to super przyjaciel - o wszystkim mogę z nim pogadać. Ale on ostatnio zachowuje się, jakby się we mnie zakochał! Ostatnio zapytał się mnie jakie kwiaty lubię i obawiam się, że na naszym spotkaniu w ten poniedziałek (23 czerwca) poprosi mnie o chodzenie! Co mam robić?! Proszę o pomoc :(~Kasia

Kasiu!
Z tego co napisałaś wynika, że oprócz przyjaźnią niczego do niego nie czujesz. Podam więc kilka rozwiązań tej sytuacji. Nie wiem czy niektóre z nich nie okażą się dla Ciebie zbyt radykalne, ale pamiętaj, że to ty musisz zdecydować o tym co mu powiesz.

1. Bajka a'la "zakochałam się ". W tym przypadku musisz z nim porozmawiać jeszcze dziś na gadu-gadu. Napisz np; że do twojej klasy chodzi chłopak i ostatnio coś zaczęło iskrzyć. To spowoduje, że on się zrehabilituje i na 100% nie będzie prosił Cię o chodzenie.
  Co może nie wyjść? Możesz chłopakowi totalnie złamać serce. Nie wyjdzie jeśli nie jesteś z nim w tak bliskich stosunkach, że się mu zwierzasz.

2. Prosto i skutecznie. Wariant dobry, jeśli nie chcesz zmyślać, kłamać. On Cię prosi o chodzenie, a ty się nie zgadzasz. Musisz jednak załatwić to bardzo delikatnie. Powiedzieć, że wiele dla Ciebie znaczy to, że on się w Tobie kocha, ale nie mogłabyś go okłamywać i być z nim "na siłę".
   Co może nie wyjść? On będzie się bardzo wstydził kolejnej rozmowy z Tobą. Jeśli okaże się, że jest chamem to może być niemiły (w skrajnych przypadkach)

3. Zgoda. Po prostu, dla dobra waszej przyjaźni i tego aby ją utrzymać w jak najlepszej postaci zgadzasz się być jego dziewczyną.
  Co może nie wyjść? Nie będziesz szczęśliwa i związek szybko Ci się znudzi. Gdy się przyjaźnisz możesz z chłopakiem siedzieć cały dzień, a jeśli to będzie oszukiwane uczucie będziesz starała się uciekać, wymigiwać od spotkania.

Nie polecam Ci żadnego z moich rozwiązań. Nie pomogę Ci też w podjęciu ostatecznej decyzji. Znasz swojego przyjaciela na pewno lepiej niż ja i wiesz jak może zareagować na każdą z odpowiedzi. Jeśli jednak będziesz chciała porozmawiać napisz na GG: 9453095.

Pozdrawiam, Em-94